ADAB-I MUAŞERET

ADAB- I  MUAŞERET

Keşke bu kadar basit bir olguyu başarabilsek!!!!Neyden mi bahsediyorum birlikte yaşayabilmekten,birlikte yaşayabilmenin kurallarına uyabilmekten.

Muaşeret birlikte yaşamak,adab-ı muaşeret de birlikte yaşama kuralları demektir.Yüzyıllar önce bu basit olguyu bizim dışımızda bir çok ülke başarabilmişken biz hala debelenip duruyor bizim gibi insanların söz hakkı yaptırımı olmadığı için de fazla müdaheleci olamıyoruz.Hal böyle olunca insanın içini bir sıkıntı kaplıyor,sokağa çıkmak istemiyor,ya da apartmanlar da oturmaktan kaçınır hale geliyoruz.Tüm bunları neden mi yazdım çünkü ülkemizde insanlar o kadar duyarsız hale geldiler ki insanın aklı mantığı almıyor.Yaşadığım yerde belediye çok güzel parklar bahçeler yapıyor gerçekten mükemmel bir peyzaj uyguluyorlar.Yapıldıkları ilk bir kaç gün çiçeklerin seyrine doya doya bakıyor,etraftaki küçük havuzların şırıltısını dinleyip ohhh ne mutlu böyle yerlerin yapılması diyorsunuz.Daha bunu aklınızdan geçirirken etraf çekirdek kabukları,içecek şişeleriyle,sigara izmaritleriyle,vs vs ile doluveriyor.Daha kendini eğitmeyi bilmeyen bir sürü cahil insanın ellerinde köpekleri çocuk parklarına,tüm bu bahsettiğimiz güzel alanlara tuvaletlerini yaptırmalarıyla etraf bir anda çöp yerine dönüşüveriyor.Bu insanları uyardığınızda da gezdirdikleri hayvanların seslerini onlar seslendiriyorlar özür dileyeceklerine yaptıklarının normal olduğunu söylüyorlar.Velhasıl ülkemizde günden güne sayıları çoğalan, eğitime muhtaç o kadar çok insan var ki  insan biranda hayal ettiği o güzel ülke umudunu nerdeyse yitirir hale geliyor.Bunlar tabiki çok küçük örnekler.Benim yaşadığım binada toplam sadece altı aile var sanki ülkemden küçü bir kesit gibi.Bir tanesi sabah ezanını kaçırmayan ama komşusuna bir selamı esirgeyen tipik sözde dinine bağlı aile,bir tanesi gezi eylemlerine destek yürüyüşlerinde eline Türk bayrağını alıp koşa koşa giden ama bahçesinin ağaçları için tek damla suyu esirgeyen sözde okumuş bir aile,bir tanesi cimrilikten gözü dönmüş ortak kullanılan suyla fırsat kollayıp arabasını yıkamak isteyen bir selamsız,allahtan karşı komşumuz hala insanlığın biryerler de devam ettiğini hatırlatan mütevazi,içten insanlar.Elbette bunlar kimseyi ilgilendirmiyor ama bu sadece küçücük bir kesit,ülkemizin genelini düşünecek olursak içler acısı.Ülkesini,doğayı,insanı seven bir anne olarak endişe duyuyorum.Birlikte yaşamak oysa ki ne kadar kolay.Saygı duymak başta kendine sonra da insanlara ne kadar kolay ne kadar basit.Bu güzel ülkenin elbet bir gün kaderi değişecek bunu değiştirecek olan da yine biziz.En başta en yakın çevreden başlayıp işin doğrusu anlatmakla başlamalı insan.İnsanlarımızın bu hale gelmesinin en büyük nedeni insansızlaştırma,kendine yabancılaştırma,sevmeme,mülkiyetçilik,aşırı tüketim gibi saçma sapan, insanları insan olmaktan çıkartan sinsice içimizde dolaşan bu siyasi baskıcı düzendir.Yüzyıllar önce insanların bunu anlayıp yıktıkları düzenin bizler çok daha gerisine gidiyoruz bundan sıyrılmak için sadece insanca düşünmek yeterli çocuklarımız ve onların gelecekleri için kafamızı bir kaldırıp etrafımıza bakalım lütfen....